oxyhaemoglobin: Nothing beats this kind of intimacy, when it’s about 3am and it feels like you’re the only two people in the world. There are no words or intentions, you’re just happy lying next to each other knowing that you never want to do this with anyone else. Just to consider that you’re each, essentially, a bag of bones and organs and muscles, and yet you’re both so much more than that because you’ve found each other and suddenly everything makes so much sense.

Το μόνο που θά ‘θελα κάποτε αν σε ξαναδώ
είναι να πω ευχαριστώ για το θαύμα που είδα
και να δώσω για μια τελευταία φορά το ρυθμό
στον τρελό σου χορό - στη λευκή καταιγίδα

— Παύλος Παυλίδης (via beyondblackandwhite)
livetothelimits: αγοριι μου;) σταματα να την πεφτεις σε ο,τι κινειται;)
katapanwsou: Κάπως έτσι